ค้นเจอ 156 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เพชรพลอย, อัญมณี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บันโดย

ก. พลอยแสดง เช่น บันโดยหรรษา; ดำเนินตาม, เอาอย่าง, ยินยอม, คล้อยตาม.

บุษราคัม

[บุดสะราคำ] น. พลอยสีเหลือง.

ประสมโรง

ก. เอาคนที่เป็นลิเกหรือละครเป็นต้นต่างโรงมาเล่นรวมกัน; พลอยเข้าด้วย.

กระปุ่มกระป่ำ,กระปุ่มกระปิ่ม

ว. มีปุ่มป่ำมาก เช่น ดูกระปุ่มกระปิ่มตุ่มติ่มเต็ม. (นิ. เพชร).

เงี้ยว

ว. คด เช่น แล้วลวงล่องอเงี้ยว. (นิ. เพชร).

พัชระ

น. เพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

พิเชียร

น. เพชร. (ป. วชิร; ส. วชฺร).

ไพรำ

น. มณีอันมีค่า. (ทมิฬ ไพลำ ว่า เพชร).

รู้มากยากนาน

(สำ) ก. รู้มากเกินไปจนทำให้ยุ่งยากใจ, มักพูดเข้าคู่กับ รู้น้อยพลอยรำคาญ เป็น รู้มากยากนาน รู้น้อยพลอยรำคาญ.

ปิ่นซ่น

น. ปิ่นที่มีคันมีจงกลและปริกทำด้วยทองคำประดับพลอย. (ปรัดเล).

พาซื่อ

ก. เข้าใจตรง ๆ ตามที่เขาพูด, พลอยหลงเชื่อหรือหลงผิดตามไปด้วย.

ตรละ

[ตะระละ] (แบบ) น. พลอยเม็ดกลางของเครื่องสร้อยคอ, สร้อยคอ; เพชร, เหล็ก; พื้นล่าง, พื้นราบ; ส่วนลึก. ว. กลับกลอก; หวั่นไหว, สั่น. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ