ค้นเจอ 22,006 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อินเดียน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปลายทาง

น. สุดทาง.

วี่วัน

น. วัน.

มหาภารตะ

[มะหาพาระตะ] น. ชื่อบทประพันธ์มหากาพย์เรื่องใหญ่เรื่องหนึ่งของอินเดีย, คู่กับ รามายณ คือ รามเกียรติ์. (ส.).

สมาน,สมาน-,สมาน-

[สะมานะ-, สะหฺมานนะ-] ว. เสมอกัน, เท่ากัน. (ป., ส.).

อาลัย

น. ที่อยู่, ที่พัก, เช่น ชลาลัย = ที่อยู่แห่งนํ้า หมายถึง ทะเล แม่น้ำ เป็นต้น หิมาลัย = ที่อยู่แห่งหิมะ เป็นชื่อของเทือกเขาสูงอยู่ทางทิศเหนือของอินเดีย ยอดเขามีหิมะปกคลุมตลอดปี.

กระแหน,-กระแหน

[-แหฺน] ใช้เข้าคู่กับคำ กระหนอ และ กระแหนะ เป็น กระหนอกระแหน และ กระแหนะกระแหน.

ถีน,ถีน-

[ถีนะ-] (แบบ) น. ความง่วงเหงา, ความคร้านกาย. (ป.).

นภ,นภ-

[นะพะ-, นบพะ-] น. ฟ้า, หาว, อากาศ. (ป., ส. นภ, นภสฺ).

นร,นร-

[นอระ-] น. คน, ชาย, เพศหญิงใช้ว่า นรี หรือ นารี, นิยมใช้เป็นคำหน้าสมาส เช่น นรเทพ นรสิงห์. (ป., ส.).

เผน,เผน-

[เผนะ-] (แบบ) น. ฟอง (นํ้า). (ส.; ป. เผณ).

วามน,วามน-

[วามะนะ-] น. คนเตี้ย, คนค่อม; ชื่อช้างประจำทิศใต้. ว. เตี้ย, สั้น, ค่อม. (ป., ส.).

หีน,หีน-

[หีนะ-, หีนนะ-, ฮีนะ-] ว. เลว, ทราม, ตํ่าช้า. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ