ค้นเจอ 577 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "รุกข,รุกข-,รุกข์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขรรคะ,ขรรคา

[ขักคะ, ขันคา] (แบบ) น. แรด เช่น หนึ่งนบสิขานนนารถ เถลิงขรรคาอาศน์ แลยาตรอัมพรแผ่นพาย. (ดุษฎีสังเวย). (ป. ขคฺค; ส. ขฑฺค).

ก ข ไม่กระดิกหู

[โบ อ่านว่า กอข้อ-] (สำ) น. ผู้ที่เรียนหนังสือแล้วไม่รู้ อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้.

อเสกขบุคคล,อเสขบุคคล

[อะเสกขะ-, อะเสขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์.

อเสขบุคคล,อเสกขบุคคล

[อะเสขะ-, อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์.

กระกี้

น. ต้นตะเคียน. (ข.).

กระแอก

น. อีกา. (ข. แกฺอก).

กำจาย

ก. กระจาย. (ข. ขฺจาย).

โกน

น. ลูก. (ข. กูน).

จันลอง

น. ลำธาร. (ข. ชฺรลง).

จำเลาะ

ก. ทะเลาะ. (ข. เฌฺลาะ).

ฉนำ

[ฉะหฺนำ] น. ปี. (ข.).

ชมา

[ชะ-] น. แมว. (ข.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ