ค้นเจอ 1,059 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "รุกข,รุกข-,รุกข์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

รุกข,รุกข-,รุกข์

[รุกขะ-, รุก] น. ต้นไม้. (ป.; ส. วฺฤกฺษ).

รุกข์

รุก

รุกข

รุก-ขะ

รุกข-

รุก-ขะ

รุกขเทวดา

น. เทวดาที่สิงสถิตอยู่ตามต้นไม้.

รุก

ก. ล่วงลํ้าเข้าไปในเขตของผู้อื่น เช่น รุกที่ดิน ทำไร่รุกเข้าไปในเขตหวงห้าม, โดยปริยายหมายถึงคุกคามให้ถอยร่นหรือต้อนให้จนมุม เช่น เขาถูกนายรุกเสียจนตั้งตัวไม่ติด; เดินตัวหมากรุกเข้าไปกระทบตาขุนของอีกฝ่ายหนึ่ง.

รุก

ก. ทำเส้นให้เล็ก (ใช้แก่แกะตรา) เช่น รุกลายเส้นในตราให้ชัด.

รุก

进攻

[jìn gōng]

รุก

推进

[tuī jìn]

รุก

侵入

[qīn rù]

push round

รุกเร้า, รุกเข้ามา

PHRV

offence

การรุก

N