ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. สถานที่เล่นกีฬา.
น. การเล่นของเด็กชนิดหนึ่ง.
น. การเล่นชนิดหนึ่งของเด็ก.
[-สวน] ก. หัวเราะเล่น.
น. การเล่นเรื่องเบ็ดเตล็ดก่อนจะเล่นเรื่องที่แสดงจริงเพื่อเรียกคนดู เช่นในการเล่นหนังตะลุง หนังใหญ่ หรือโขน.
[ขฺลึง] (ถิ่น-ปักษ์ใต้) ว. เล่น เช่น พูดขลึง ว่า พูดเล่น.
ก. หลอกลวงให้ตายใจเพื่อล้วงเอาความลับเป็นต้น.
ว. ซนนอกลู่นอกทาง, ซอกแซกเล่น.
น. ชื่อการเล่นของเด็กอย่างหนึ่ง, จ้องเต ก็ว่า.
น. นํ้าที่พุ่งเป็นลำขึ้นไปในอากาศเนื่องจากลมงวง, นาคเล่นนํ้า ก็ว่า.
(ปาก) ก. เล่นไพ่ไทย.
ว. เอาแน่, ไม่ล้อเล่น.