ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
耍弄
[shuǎ nòng]
(โบ) น. ยาน, เครื่องพาตัวไป, เช่น วอ เสลี่ยง รถ, บางทีใช้ควบกับคำ ยาน เป็น ยั่วยาน, ต่อมาใช้เลือนเป็น ยวดยาน. ก. พูดหรือทำให้เกิดอารมณ์ในทางใดทางหนึ่งรุนแรงขึ้น เช่น ยั่วราคะ ยั่วโทสะ ยั่วโมโห ยั่วกิเลส.
挑逗
[tiǎo dòu]
惹人生气
[rě rén shēng qì]
互相骚扰
[hù xiāng sāo rǎo]
打情骂俏
[dǎ qíng mà qiào]
ยั่ว
V
เธอชอบไปยั่วเขาเดี๋ยวเขาก็โกรธให้จริงๆ แล้วจะมานั่งเสียใจ
พูดหรือทำให้กำเริบหรือโกรธ
แม่คนนั้นยั่วให้เขาตกหลุมรักเธอด้วยสายตาที่หวานเยิ้ม
ทำให้กำเริบด้วยความใคร่
ยั่วโมโห, ยั่วให้โกรธ
PHRV
ล้อเล่น, ยั่ว, แกล้ง, แหย่, หยอกเย้า
VI
เย้าแหย่, หยอก, ยั่ว, ล้อเล่น
VT