ค้นเจอ 384 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พานทอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทองธรรมชาติ

น. ทองคำเนื้อเก้า เป็นทองบริสุทธิ์, ทองเนื้อเก้า ทองเนื้อแท้ ทองนพคุณ หรือ ทองชมพูนุท ก็เรียก.

ทองกวาว

[-กฺวาว] (ถิ่น-พายัพ) น. ต้นทอง. (ดู ทอง ๒).

ล่องชาด

ก. ลงชาด, ทาชาดลงในระหว่างสิ่งที่ทาทองหรือปิดทองแล้ว.

ชาตรูป

น. ทอง. (ป., ส.).

แว่นฟ้า

น. กระจก, เรียกพระแท่นที่ประดับกระจกว่า พระแท่นแว่นฟ้า; เรียกพานที่ซ้อนกัน ๒ ชั้น ชนิดหนึ่งประดับมุกหรือกระจกเป็นต้น ใบบนเป็นพานทรงสูงซ้อนกันอยู่บนตะลุ่ม อีกชนิดหนึ่งทำด้วยโลหะจำหลักลายกะไหล่ทอง ใบบนเป็นพานเล็กซ้อนอยู่บนพานใหญ่ ว่า พานแว่นฟ้า.

จัณฑวาตา

(แบบ) น. ลมร้าย เช่น จัณฑวาตารำพายพาน. (สมุทรโฆษ).

ภารยา

[พาระ-, พานระ-] น. ภรรยา. (ส.).

ภารโรง

[พาน-] น. ผู้รักษาและทำความสะอาดสถานที่.

สมภาร

[-พาน] น. พระที่เป็นเจ้าอาวาส. (ป., ส. สมฺภาร).

ลงหิน

ว. เรียกเครื่องใช้ประเภทหนึ่ง เช่น ขัน พาน ทัพพี ที่ทำด้วยทองแดงเจือดีบุก เนื้อเปราะ ว่า เครื่องลงหิน หรือ ทองลงหิน.

พานกลีบบัว

น. พานที่ริมปากทำเป็นรูปกลีบบัวโดยรอบ.

พานร

[พานอน] น. ลิง. (ป., ส. วานร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ