ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ตื่นสายมาก ในความว่า นอนกินบ้านกินเมือง; (ปาก) ฉ้อราษฎร์บังหลวง.
(โบ) ก. ครองเมือง.
(สำ) ก. นอนตื่นสายด้วยความเกียจคร้าน (ใช้เป็นคำประชด).
(สำ) น. สถานที่ตนเคยอยู่อาศัยมาก่อน.
ก. เดินทางไกลไปยังที่ต่าง ๆ โดยมักไปเป็นประจำ.
(สำ) ก. หวังในสิ่งที่อยู่ไกลตัว.
ก. แลไป, มองดูในระยะไกล.
ว. ที่ไปมาลำบากมาก, ที่ห่างไกลความเจริญ.
(ปาก) ว. ใช้ประกอบนามที่อยู่ไกลออกไป.
(สำ) ว. ที่ยังอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้, ที่ยังอยู่ห่างไกล.
ว. พ้นสายตาไป เช่น อยู่เสียไกลลิบลับ.
ว. ไกล, ห่าง, พ้นออกไป. (ป., ส.).