ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 231 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ใสสะอาด,บริสุทธิ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขาว

น. สีชนิดหนึ่งเหมือนสำลี. ว. มีสีอย่างสำลี, โดยปริยายหมายความว่า แจ่มแจ้ง, สะอาดบริสุทธิ์, ปราศจากมลทิน.

แผ้ว

ก. ทำให้เตียน สะอาด หรือหมดสิ้นไป, มักใช้ประกอบกับคำอื่น เช่น แผ้วถาง แผ้วกวาด. ว. สะอาด, หมดจด, บริสุทธิ์, มักใช้เข้าคู่กับคำ ผ่อง เป็น ผ่องแผ้ว.

เก็บกวาด

ก. เก็บข้าวของให้เข้าที่และกวาดทำความสะอาด.

ประทิน

ก. ทำให้สะอาดหมดจด เช่น ประทินผิว.

สกาว

[สะกาว] ว. ขาว, สะอาด, หมดจด.

สุทธ,สุทธ-,สุทธ์

ว. หมดจด, สะอาด; ล้วน, แท้. (ป.).

ไม้งามกระรอกเจาะ

(สำ) น. หญิงสวยที่ไม่บริสุทธิ์.

ศศิวิมล

ว. บริสุทธิ์เพียงจันทร์. (ส.).

สุวิมล

ว. กระจ่างหรือบริสุทธิ์แท้. (ส.).

น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก

(สำ) แม้จะไม่พอใจก็ยังแสดงสีหน้ายิ้มแย้ม.

แก้วหิน

น. แร่เขี้ยวหนุมาน สีขาวใสหรือมัว.

จะแจ่ม

(กลอน) ว. แจ่ม, ใส, กระจ่าง, ชัดเจน, ไม่มัว.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด