ค้นหา "สูง" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 707 รายการ

ว. ลักษณะที่สูงกว่าปรกติ เมื่อเคลื่อนไหวดูประหนึ่งว่าโยกเยกไปมา เช่น สูงโย่ง.

(สำ) ว. สูงระดับที่นกเขาบิน.

(ปาก) ว. มีประสบการณ์สูง, มีความชำนาญสูงมาก, เช่น เขาคร่ำหวอดอยู่ในวงการเมือง.

ว. ใช้ประกอบคำ สูง หรือ ยาว หมายความว่า สูงผิดส่วน ยาวผิดส่วน.

ว. สูงโปร่ง เช่น ป่าระหง, สูงสะโอดสะอง เช่น รูปร่างระหง คอระหง.

[สะล่าง] ว. ที่ตั้งอยู่สูงเด่นเป็นหมู่เป็นพวก เช่น ต้นสักสูงสล้าง.

ว. มีลักษณะหรือท่าทางสูงโย่งเย่ง.

[ขะโหฺย่ง] ก. กระโหย่ง, ทำให้สูงขึ้น.

ก. บำรุงให้เจริญขึ้น, พยุงให้สูงขึ้น.

[จะหฺรูด] (แบบ) ว. สูง, กรวด, จรวด.

น. ตำแหน่งสูงสุดของกองทัพ.

[ตฺระหฺง่าน] ว. สูงเด่นเป็นสง่า.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ