ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 113 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชีรณ,ชีรณ-,ชีรณะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประกีรณกะ,ประเกียรณกะ

[ปฺระกีระนะกะ, ปฺระเกียนระนะกะ] ว. เรี่ยราย, เบ็ดเตล็ด, กระจาย, ระคนกัน, คละกัน. (ส. ปฺรกีรฺณก; ป. ปกิณฺณก).

บูรณ,บูรณ-,บูรณ์

[บูระนะ-, บูน] ว. เต็ม. (ป., ส. ปูรณ).

ปัจถรณ์

[ปัดจะถอน] (แบบ) น. บรรจถรณ์. (ป. ปจฺจตฺถรณ).

ปุรณะ

[ปุระนะ] ก. บูรณะ. (ส. ปูรณ).

สัปดปกรณ์,สัปดประกรณ์

น. พระอภิธรรม ๗ คัมภีร์. (ส. สปฺตปฺรกรณ).

หะแห้น

(วรรณ) ว. เสียงร้องของสัตว์ดังเช่นนั้น.

ชั่วช่างชี ดีช่างสงฆ์

(สำ) ว. ปล่อยไปตามเรื่องตามราว ไม่เอาเป็นธุระ.

คอนแวนต์

น. สำนักชีในคริสต์ศาสนา, เรียกโรงเรียนซึ่งชีในสำนักนั้น ๆ ตั้งขึ้นและเป็นผู้ดำเนินการสอนว่า โรงเรียนคอนแวนต์. (ฝ. convent).

คุรุวาร

น. วันครู คือ วันพฤหัสบดี, ชีววาร หรือ พฤหัสปติวาร ก็ว่า.

เลอลบ

(วรรณ) น. ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น.

บิกู,บีกู

น. ภิกขุ เช่น พราหมณ์ชีบีกูน้อยใหญ่. (อิเหนา). (ช.).

สารบัญ

[สาระ-] น. บัญชีเรื่อง, รายชื่อเรื่อง. (ตัดจาก สารบัญชี และ สารบาญชี).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด