ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 56 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*อ่อน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เหนื่อยอ่อน

ก. รู้สึกเหน็ดเหนื่อยอ่อนเพลีย.

อ่อน

ว. ไม่กระด้าง เช่น ลิ้นอ่อน; นิ่ม เช่น เนื้ออ่อน; ไม่จัด เช่น แดดอ่อน; ไม่แข็ง, ยอมง่าย ๆ, รู้สึกสงสาร, เช่น ใจอ่อน; ไม่แก่ เช่น มะพร้าวอ่อน; หย่อน เช่น อ่อนเค็ม, น้อย เช่น เหลืองอ่อน, ไม่แรง เช่น ไฟอ่อน, อายุยังน้อย เช่น ไก่อ่อน, ยังเล็กอยู่ เช่น เด็กอ่อน; ละมุนละม่อม, ดัดง่าย, เปลี่ยนแปลงง่าย.

อ่อนข้อ

ก. ยอมผ่อนปรนให้.

อ่อนความ

ก. ขาดประสบการณ์.

อ่อนจิตอ่อนใจ,อ่อนใจ,อ่อนอกอ่อนใจ

ก. เหนื่อยใจ, ระอาใจ, ท้อใจ.

อ่อนช้อย

ว. มีกิริยาท่าทางงดงามละมุนละไม, มีลักษณะงอนงาม, มีลักษณะงอนขึ้นอย่างลายกระหนก, โดยปริยายหมายถึงลักษณะที่คล้ายคลึงเช่นนั้น.

ออนซอน,อ่อนซอน

(ถิ่น-พายัพ, อีสาน) ว. งาม; เพราะพริ้ง, ซาบซึ้งตรึงใจ. (เพี้ยนมาจาก อรชร).

อ่อนไท้

(กลอน) น. นางผู้เป็นใหญ่, นางผู้มีสกุล, (ใช้เรียกนางกษัตริย์) เช่น จอมราชพิศพักตรา อ่อนไท้. (ลอ), ใช้ว่า อรไท ก็มี.

อ่อนน้อม

ก. แสดงกิริยาวาจาอย่างมีคารวะ; ยอมแพ้, สวามิภักดิ์. ว. มีกิริยาวาจาอย่างมีคารวะ.

อ่อนปวกเปียก,อ่อนเปียก

ว. หย่อนกำลังจนทำอะไรไม่ไหว; ไม่ขึงขัง.

อ่อนเปลี้ย

ว. เพลียมาก, บางทีก็ใช้เข้าคู่กับคำ เพลียแรง เป็น อ่อนเปลี้ยเพลียแรง.

อ่อนเพลีย

ว. มีแรงลดน้อยถอยลง, หย่อนกำลัง.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด