ค้นเจอ 109 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ไม่เก่ง,ไม่ถนัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยกหางตัวเอง

(สำ) ก. ยกตนเองว่าดีว่าเก่ง.

หาตัวจับยาก

(สำ) ว. เก่งมาก, หาคนเทียบเท่าได้ยาก, เช่น เขาเป็นคนเรียนเก่งหาตัวจับยาก เขาเล่นการพนันเก่งหาตัวจับยาก.

ขมุดขมิด

[ขะหฺมุดขะหฺมิด] ว. กระหมุดกระหมิด, หวุดหวิด; บิดกระหมวด; ไม่แน่น, ไม่ถึง, ไม่ถนัด.

เงี่ยหู

ก. เอียงหูฟังเพื่อให้ได้ยินถนัด, ตั้งใจฟัง.

สนัด

[สะหฺนัด] ก. ถนัด, สันทัด, มั่นเหมาะ. ว. ชัด, แม่นยำ.

สะบู

น. ดอกไม้ (?) เช่น ถนัดดั่งสะบูบังใบ แม่เร้น. (กำสรวล).

อะเคื้อ

(กลอน) ว. งาม เช่น ถนัดดั่งเรียมเห็นองค์ อะเคื้อ. (ลอ).

ปากเปราะ

ก. พูดจาทักทายเก่ง, พูดจาว่าคนง่าย ๆ; เห่าเก่ง (ใช้แก่สุนัข).

เป็นบ้า

(ปาก) ว. อย่างยิ่ง เช่น สวยเป็นบ้า เก่งเป็นบ้า.

กระง่องกระแง่ง

ว. อาการที่ร่างกายไม่แข็งแรง ทำให้เดินหรือเคลื่อนไหวไม่ถนัด, กระย่องกระแย่ง หรือ ง่องแง่ง ก็ว่า.

คอทองแดง

(ปาก) ว. ที่ดื่มเหล้าเก่ง ไม่เมาง่าย ๆ.

ชำเนียร

ว. ว่องไว, เก่ง, เชี่ยว, เช่น ชำเนียรในศิลป์. (สรรพสิทธิ์).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ