ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ความผ่องใส, ความงาม, ความดี, ความสะอาด, ความบริสุทธิ์, ความถูกต้อง; การล้าง. (ส. วิศุทฺธิ; ป. วิสุทฺธิ).
น. น้ำใจที่แท้จริง (มักใช้ในทางดี) เช่น เขาเป็นคนมีน้ำใสใจคอโอบอ้อมอารี.
[เสาจะ-] น. ความสะอาด, ความบริสุทธิ์; การชำระล้าง; ความซื่อตรง. (ส. เศาจ, เศาจฺย; ป. โสเจยฺย).
น. กระดาษที่มีเนื้อใส.
ว. มีลักษณะที่ใสแจ๋ว.
[เหฺม่ง] ว. ใส, เป็นมัน.
ว. มีมลทิน, ไม่บริสุทธิ์.
น. หนุ่มบริสุทธิ์.
[สฺระ-] (กลอน) ว. สะอาด.
ว. มีลักษณะมัว ไม่ใส ไม่ชัดเจน.
น. หญิงที่ยังบริสุทธิ์. (ป.).
(สำ) ว. ที่ไม่บริสุทธิ์, ที่มีตำหนิ.