ค้นเจอ 136 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผักกูด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศาก,ศาก-,ศากะ

[สากะ-] น. ผัก; ต้นสัก. (ส.).

ศากภักษ์

น. คนที่กินแต่ผัก (ไม่กินเนื้อ). (ส.).

ผักเผ็ด

(ถิ่น-พายัพ) น. ผักคราด. (ดู คราด ๒).

ผักไผ่

(ถิ่น-พายัพ) น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

ผักสามหาว

(ราชา) น. ผักตบชนิด Monochoria hastata Solms.

ผักหนอง

[-หฺนอง] (ถิ่น-พายัพ) น. ผักกระเฉด. (ดู กระเฉด).

หัวแหวน

[-แหฺวน] น. ผักคราดหัวแหวน. (ดู คราด ๒).

โหม

[โหมฺ] น. ผักโหม. [ดู ขม ๒ (๑)].

กระชอม

(โบ) ว. มาก, ใหญ่, เช่น ผักกาดกองกระชอมก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

ซุป

น. อาหารนํ้าชนิดหนึ่ง ต้มด้วยเนื้อสัตว์หรือผัก เป็นต้น. (อ. soup).

ตังฉ่าย

น. ผักดองแห้งแบบจีนชนิดหนึ่ง ใช้ปรุงอาหาร. (จ.).

กินเจ,กินแจ

ก. ถือศีลอย่างญวนหรือจีน โดยกินอาหารจำพวกผักล้วน ไม่มีเนื้อสัตว์.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ