ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สากะ-] น. ผัก; ต้นสัก. (ส.).
น. คนที่กินแต่ผัก (ไม่กินเนื้อ). (ส.).
(ถิ่น-พายัพ) น. ผักคราด. (ดู คราด ๒).
(ถิ่น-พายัพ) น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].
(ราชา) น. ผักตบชนิด Monochoria hastata Solms.
[-หฺนอง] (ถิ่น-พายัพ) น. ผักกระเฉด. (ดู กระเฉด).
[-แหฺวน] น. ผักคราดหัวแหวน. (ดู คราด ๒).
[โหมฺ] น. ผักโหม. [ดู ขม ๒ (๑)].
(โบ) ว. มาก, ใหญ่, เช่น ผักกาดกองกระชอมก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).
น. อาหารนํ้าชนิดหนึ่ง ต้มด้วยเนื้อสัตว์หรือผัก เป็นต้น. (อ. soup).
น. ผักดองแห้งแบบจีนชนิดหนึ่ง ใช้ปรุงอาหาร. (จ.).
ก. ถือศีลอย่างญวนหรือจีน โดยกินอาหารจำพวกผักล้วน ไม่มีเนื้อสัตว์.