ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วีระชน] น. ผู้ที่ได้รับยกย่องว่ามีความกล้าหาญ.
ว. กล้าทำ, กล้าพูด.
[วีระสัดตฺรี] น. หญิงที่ได้รับยกย่องว่ามีความกล้าหาญ.
น. คนมีปัญญา. (ป., ส.); ผู้กล้าหาญ. (ป.; ส. ศูริ).
ก. เถียงไม่ได้, คัดค้านไม่ได้, ไม่กล้าเถียง, ไม่กล้าคัดค้าน.
ว. กล้ายิ่งนัก.
ว. กล้าด้วยความคะนอง.
ว. มีลักษณะสง่าผึ่งผาย, อาจอง ก็ว่า.
ก. เกรงกลัวไม่กล้าฝ่าฝืน, อยู่ในบังคับไม่กล้าฝ่าฝืน.
(สำ) ว. กล้าเกินไปมักจะเป็นอันตราย.
[วีระบุหฺรุด] น. ชายที่ได้รับยกย่องว่ามีความกล้าหาญ. (ส. วีรปุรุษ).
ก. เผชิญหน้า เช่น ไม่กล้าเข้าหน้า.