ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 61 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*อัน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อันตกิริยา

น. “การกระทำซึ่งที่สุด” หมายถึง ตาย เช่น เขากระทำซึ่งอันตกิริยา. (ป.).

อันตคุณ

น. ลำไส้เล็ก, ราชาศัพท์ว่า พระอันตคุณ. (ป.).

อันตคู

น. ผู้ถึงที่สุด, ผู้ชำนะความทุกข์. (ป.).

อันตชาติ

น. คนตํ่าช้า, คนไม่มีตระกูล. (ส.).

อันตร,อันตร-

[อันตะระ-] น. ช่อง. ว. ภายใน, ชั้นใน; ใกล้เคียง, เกือบ; ระหว่าง; อื่น, ต่างไป. (ป., ส.).

อันตรการณ์

น. เหตุขัดข้อง, อุปสรรค, ความติดขัด. (ป.).

อันตรธาน

[อันตะระทาน, อันตฺระทาน] ก. สูญหายไป, ลับไป. (ป., ส.).

อันตรภาค

[-พาก] (สถิติ) น. ช่วงคะแนนหรือขอบเขตของคะแนนเป็นต้นในขั้นหนึ่ง ๆ ในตารางแจกแจงความถี่ เช่น อันตรภาคของคะแนนตั้งแต่ ๘๖-๑๐๐ เป็นอันดับ ๑.

อันตรวาสก

[-วาสก] น. ผ้าสบง. (ป.).

อันตรา

[อันตะรา] นิ. ระหว่าง. (ป.).

อันตราย

[อันตะราย] น. เหตุที่อาจทำให้ถึงแก่ความตายหรือพินาศ. (ป., ส. อนฺตราย ว่า อุปสรรคหรือภัยอันมาในระหว่าง).

อันตรายิกธรรม

[-ยิกะทำ] น. “ธรรมที่ทำอันตราย” หมายถึง เหตุขัดขวาง เช่น เหตุขัดขวางการอุปสมบท มีอายุไม่ครบ ๒๐ ปีบริบูรณ์ หรือเป็นโรคเรื้อนเป็นต้น. (ป. อนฺตรายิกธมฺม).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด