ค้นเจอ 128 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*กรรม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตามยถากรรม

(สำ) ว. เป็นไปตามกรรม, สุดแต่จะเป็นไป.

ถึงแก่กรรม

ก. ตาย (ใช้แก่คนทั่วไปในคำพูดที่สุภาพ), ถึงมรณกรรม หรือ ถึงแก่มรณกรรม ก็ว่า.

ถึงแก่มรณกรรม

ก. ตาย (ใช้แก่คนทั่วไปในคำพูดที่สุภาพ), ถึงแก่กรรม หรือ ถึงมรณกรรม ก็ว่า.

ถึงแก่อนิจกรรม

ก. ตาย (ใช้แก่พระยาพานทองหรือเทียบเท่า).

ถึงแก่อสัญกรรม

ก. ตาย (ใช้แก่เจ้าพระยาหรือเทียบเท่า).

ถึงมรณกรรม

ก. ตาย (ใช้แก่คนทั่วไปในคำพูดที่สุภาพ), ถึงแก่กรรม หรือ ถึงแก่มรณกรรม ก็ว่า.

ทรกรรม

น. การทำให้ลำบาก.

ทรมาทรกรรม

[ทอระมาทอระกำ] (ปาก) ก. ทำให้ทนทุกข์ทรมานไม่รู้จักจบจักสิ้น, ทำให้ทนทุกข์ทรมานอย่างยืดเยื้อ.

ทัณฑกรรม

[ทันดะ-] น. การลงโทษ, โทษที่ลงแก่สามเณรที่ประพฤติผิด; (กฎ) ทัณฑ์สถานหนึ่งตามกฎหมายว่าด้วยวินัยทหารและกฎหมายว่าด้วยวินัยตำรวจ คือ ให้ทำงานโยธา งานสุขาภิบาล หรืองานอื่นของราชการ เพิ่มจากหน้าที่ประจำซึ่งตนจะต้องปฏิบัติอยู่แล้ว หรือปรับให้อยู่เวรยามนอกจากหน้าที่ประจำ. (ส.).

ทัฬหีกรรม

[ทันฮีกำ] น. การกระทำให้มั่นคงขึ้น ได้แก่การที่ทำซํ้าลงไปเพื่อให้มั่นคงในกรณีที่การกระทำครั้งแรกไม่สมบูรณ์ มักใช้ในพิธีสงฆ์ เช่น ทำทัฬหีกรรม สวดทัฬหีกรรม. (ป. ทฬฺหีกมฺม; ส. ทฺฤฒี + กรฺมนฺ).

ทารุณกรรม

[ทารุนนะกำ] น. การกระทำอย่างโหดร้าย. (ส.).

ทำกรรม

ก. ทำสิ่งที่เป็นทุกข์เป็นโทษ, ทำกรรมทำเวรก็ว่า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ