ค้นหา "*กรรม" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 128 รายการ

น. กฎว่าด้วยกรรมและผลแห่งกรรมที่ผู้กระทำจักต้องได้รับ.

[กะถินัดถาระกำ] น. การกรานกฐิน. (ป. กิน + อตฺถาร + ส. กรฺม).

น. การทำไร่ไถนา.

น. การทำทางกาย; การดัดตนเพื่อให้ร่างกายแข็งแรง, การเล่นห้อยโหนโยนตัวเป็นต้น. (ส. กาย + กรฺม; ป. กาย + กมฺม).

น. การที่ผู้เรียนปฏิบัติการอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อการเรียนรู้; กิจการ.

(แบบ) น. การชั่ว, การไม่ดี. (ส.; ป. กุกมฺม).

[กะเสดตฺระกำ] น. การใช้ที่ดินเพาะปลูกพืชต่าง ๆ รวมทั้งการเลี้ยงสัตว์ การประมง และการป่าไม้. (ส.).

(ถิ่น-อีสาน) ก. อยู่ไฟ.

ก. เข้าปฏิบัติปริวาสกรรมให้ครบตามวันที่กำหนด (ใช้แก่ภิกษุผู้ต้องอาบัติสังฆาทิเสส), อยู่กรรม หรือ อยู่ปริวาส ก็ว่า.

น. กิจการในทางปฏิบัติอันเกี่ยวกับช้าง เช่น การขี่ การฟันขอ, ประเภทตำราว่าด้วยทางปฏิบัติอันเกี่ยวกับช้าง.

[คะรุกำ] น. กรรมหนัก มีทั้งฝ่ายกุศลและอกุศล, การได้บรรลุฌานสมาบัติเป็นครุกรรมฝ่ายกุศล การกระทำอนันตริยกรรมเป็นครุกรรมฝ่ายอกุศล.

น. กิจหรือหน้าที่แห่งครู.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ