ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ทอดแขนให้อ่อนงาม.
(สำ) ก. ฉวยโอกาสล่วงเกินหญิงด้วยการจับมือจับแขนในเชิงชู้สาว.
ว. เก, เฉ, ไม่ตรง, (ใช้แก่แขนขา) เช่น ขาฉิ่ง แขนฉิ่ง.
น. ส่วนของแขนตรงข้ามกับข้อพับ, ศอก ก็ว่า.
น. แขน. (ดู พาหุ). (ป., ส.).
น. การต่อสู้ด้วยแขน, การชกมวย, การปลํ้า. (ป.).
น. ส่วนของบ่าตอนที่ติดกับต้นแขน.
ก. ตวัดขึ้น เช่น วัดเบ็ด, เหวี่ยงแขนหรือขาไปโดยแรง เช่น นอนดิ้นวัดแขนวัดขา.
ว. อาการที่แขนหรือขาพิการเคลื่อนไหวไม่ได้อย่างปรกติ.
[-พุด] ว. “ผู้มี ๔ แขน” คือ พระนารายณ์.
ว. จตุรภุช, “ผู้มี ๔ แขน” คือ พระนารายณ์.
ก. จับมือจับแขนแสดงความสนิทสนม.