ตัวกรองผลการค้นหา
หรือคุณกำลังค้นหา แข่น,แข้น, แกน, ขนบ, เขน, แข้, แขก
แขน
หมายถึงน. อวัยวะที่ต่อจากไหล่ทั้ง ๒ ข้าง, (ราชา) เรียกอวัยวะตั้งแต่ศอกไปถึงไหล่ว่า พระพาหา ตั้งแต่ศอกไปถึงมือว่า พระกร; เรียกสิ่งที่ยื่นออกไปจากส่วนใหญ่เหมือนรูปแขน เช่น แขนเสื้อ ไม้เท้าแขน.
หมายถึงน. เรียกสายเสื้อชั้นในของผู้หญิง.
วงแขน
หมายถึงน. อ้อมแขน เช่น โอบไว้ในวงแขน ได้ถ้วยรางวัลมา กอดไว้ในวงแขนไม่ยอมวาง.
อ้อมแขน
หมายถึงน. วงแขนที่โอบไว้ เช่น แม่โอบลูกไว้ในอ้อมแขน.
โทษา
หมายถึงน. แขน. (ส.).
ภุชา
โกก
หมายถึง(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ว. คอก เช่น แขนโกก ว่า แขนคอก.
ข้อพับ
หมายถึงน. ส่วนของแขนหรือขาที่พับได้.
แขนพับ
หมายถึงน. ส่วนของแขนตรงที่พับได้.
ควงแขน
หมายถึงก. เอาแขนคล้องกัน.
พาหุ
หมายถึงน. แขน. (ป., ส.).
ท้องแขน
หมายถึงน. ส่วนของแขนด้านใน มีลักษณะโค้งนูน.