ค้นเจอ 138 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เบา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เสียงกระเส่า

น. เสียงสั่นเครือและเบา.

หนักนิดเบาหน่อย

ว. เกินพอดีไปบ้างหรือน้อยกว่าพอดีไปบ้าง เช่น เป็นสามีภรรยากัน หนักนิดเบาหน่อยก็ควรอภัยให้กัน.

หนักไม่เอา เบาไม่สู้

(สำ) ว. ไม่มีความอดทนที่จะทำการงาน.

เพลา

[เพฺลา] ว. เบาลง, เบาพอประมาณ, เช่น เพลาไม้เพลามือ เพลา ๆ หน่อย.

เพลา ๆ

[เพฺลา] ว. เบาลง, เบาพอประมาณ, เช่น เพลาไม้เพลามือ เพลา ๆ หน่อย.

แผ่ว,แผ่ว ๆ

ว. เบา ๆ เช่น เสียงแผ่ว คือเสียงเบาเกือบไม่ได้ยิน หายใจแผ่ว คือหายใจเบาจนเกือบไม่รู้สึกว่าหายใจ วาดแผ่ว ๆ คือวาดเบา ๆ พอให้เห็น ปัดแผ่ว ๆ คือปัดเบา ๆ พอให้หมดฝุ่นละออง.

บัน

ก. เบา, น้อย, เช่น มัวเมาไม่บัน. (ดึกดำบรรพ์).

ลฆุ

ว. เบา, เร็ว. (ส.; ป. ลหุ).

กระจู๋กระจี๋

ก. พูดกันเบา ๆ ด้วยอาการสนิทสนม, จู๋จี๋ ก็ว่า. ว. อาการที่พูดกันเบา ๆ ด้วยความสนิทสนม,จู๋จี๋ ก็ว่า.

จู๋จี๋

ก. พูดกันเบา ๆ ด้วยอาการสนิทสนม, กระจู๋กระจี๋ ก็ว่า. ว. อาการที่พูดกันเบา ๆ ด้วยความสนิทสนม, กระจู๋กระจี๋ ก็ว่า.

เยี่ยว

น. ของเหลวที่เสียซึ่งไตขับถ่ายออกจากโลหิต, นํ้าปัสสาวะ, (ปาก) น้ำเบา. ก. ถ่ายปัสสาวะ, (ปาก) เบา.

กระเส่า,กระเส่า ๆ

ว. สั่นเครือและเบา (ใช้แก่เสียง).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ