ค้นเจอ 91 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชฎาพรรณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เชี่ยม

น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

ชฎิล

น. ผู้มีผมมุ่นเป็นชฎา, นักพรตพวกหนึ่งที่เราเรียกว่า ฤษี. (ป., ส.).

ชรากากี

[ชะ-] น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (โอสถพระนารายณ์).

สายรัดคาง

น. สายหนังหรือเชือกที่โยงจากขอบหมวกหรือชฎาเป็นต้น สำหรับรัดคางกันหลุด.

พืช

น. เมล็ดพันธุ์ไม้, สิ่งที่จะเป็นพันธุ์ต่อไป, พืชพันธุ์ ก็ใช้. (ป. พีช; ส. วีช); พรรณไม้ที่งอกอยู่ตามที่ต่าง ๆ, พืชพรรณ ก็ใช้.

กำกูน

น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง เช่น คูนกำกูนกำยาน. (ลอ), กำคูน ก็ว่า.

ดอกถวายพระ

น. ดอกไม้ตัวผู้ของพรรณไม้เลื้อย เช่น ฟักทอง บวบ, กระชอมดอก ก็เรียก.

กระชอมดอก

น. ดอกไม้เพศผู้ของพรรณไม้เลื้อย เช่น ฟักทอง บวบ ซึ่งเรียกกันว่า ดอกถวายพระ.

ทรมุก

[ทอระ-] น. กรักขี เช่น ทรมุกพรรณดวงจาวก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

ลอมพอก

น. เครื่องสวมศีรษะรูปยาวแหลมคล้ายชฎา เช่น เทวดาสวมลอมพอก นาคสวมลอมพอก.

ไม้ดัด

น. พรรณไม้ใหญ่ นิยมปลูกในกระถางและดัดกิ่งให้เป็นรูปต่าง ๆ ตามที่ต้องการ.

เดินหน

ก. เดินทางเรื่อยไป เช่น เทวดาเดินหน. น. ชื่อเทวดาที่อยู่ระหว่างสวรรค์กับพื้นดิน; ชื่อชฎาชนิดหนึ่ง เรียกว่า ชฎาเดินหน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ