ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 118 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กระทบ, กระแทก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ล้มตึง

ก. ล้มหงายหลังกระแทกพื้น.

กระเทียบ,-กระเทียบ

ใช้เข้าคู่กับคำ กระทบ เป็น กระทบกระเทียบ.

ขะแถก

(ถิ่น) ก. กระแทก, กระทบโดยแรง, กระทุ้ง, เช่น ขะแถกแทงทอท่ยว เขาส้ยมส่ยวยงงมี. (ม. คำหลวง มหาราช).

กระโชกกระชาก

ว. อาการพูดอย่างตวาดหรืออย่างกระแทกเสียง.

กระทอก

ก. กระแทกขึ้นกระแทกลง, กำแน่นแล้วรูดขึ้นรูดลง, ทำให้ทะลัก เช่น กระทอกเลือดกระแทกล้มกระดิกดิ้น. (ขุนช้างขุนแผน). (เทียบมลายู กระตอก ว่า ตอก).

กระโชกกระชั้น

ว. อาการพูดกระแทกเสียงถี่ ๆ.

กึงกัง

ว. เสียงดังอย่างล้อเกวียนกระทบพื้นที่แข็ง.

ฉะฉาด

(กลอน) ว. ฉาด, เสียงอย่างเสียงของแข็งกระทบกัน.

ต้ำผาง

ว. เสียงดังของวัตถุแบน ๆ ที่ตกลงหรือกระทบกัน.

จ้ำเบ้า

ว. อาการที่ก้นกระแทกพื้นลุกไม่ขึ้น เช่น หกล้มจํ้าเบ้า.

กรอกแกรก

[กฺรอกแกฺรก] ว. เสียงอย่างเสียงใบไม้แห้งกระทบกัน.

กระแนะกระแหน

[-แหฺน] ก. พูดกระทบหรือพูดเป็นเชิงเสียดสี, กระแหนะกระแหน ก็ว่า.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด