ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 24 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ริน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กามจาริน

[[ครุฑ]], ผู้ไปตามอำเภอใจ

คำนาม

กินริน,กินรี

[กินนะริน, กินนะรี] (กลอน) น. กินนรเพศหญิง เช่น ดุจกินรินแน่ง พักตราแพ่งมานุษย์. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์), กินรีแอ่นกินรากร. (ม. คำหลวง วนปเวสน์).

จักริน,จักรี

[จักกฺริน, จักกฺรี] น. ผู้มีจักร หมายถึง พระนารายณ์, ต่อมาหมายถึง พระราชา ตามคติความเชื่อของไทยที่ถือว่าเป็นพระนารายณ์อวตาร. (ส. จกฺรี, จกฺรินฺ; ป. จกฺกี).

เปศัสการิน,เปศัสการี

น. ต่อแตน; หญิงผู้ปักลายเสื้อผ้า. (ส.).

ไภริน,ไภรี

น. เภรี, กลอง.

ราษราตริน,ราษราตรี

[ราดสะราตฺริน, -ตฺรี] (กลอน) น. ราตรี.

ริน,ริน ๆ

ก. เทให้ไหลออกเรื่อย ๆ ทีละน้อย เช่น รินนํ้าใส่ถ้วย. ว. เรื่อย ๆ, น้อย ๆ, เช่น นํ้าไหลริน ลมพัดริน ๆ. น. ทองคำที่มีเนื้อหย่อนกว่าเนื้อ ๔ เรียกว่า ทองริน.

ศฤงคาริน,ศฤงคารี

ว. ผู้มีศฤงคาร. (ส. ศฺฤงฺคาริน).

ศิขริน,ศิขรี

[สิขะ-] น. ภูเขา. ว. มียอด, ใช้ว่า ศิงขริน หรือ ศิงขรี ก็มี. (ส. ศิขรินฺ).

ศิงขริน,ศิงขรี

น. ศิขริน, ภูเขา. ว. มียอด.

ศีขริน,ศีขรี

[สีขะ-] น. ศิขริน, ศิขรี.

หาริน,หารี

ว. ถือเอา, นำไป, มักใช้เป็นส่วนท้ายสมาส เช่น อทินหารี ว่า ผู้ถือเอาของที่เขาไม่ได้ให้. (ส.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด