ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ริน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 24 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา กริน, ชริน, ตฤณ,ตฤณ-, อริน, ริน,ริน ๆ

กริน

[กะ-] (แบบ) น. ช้าง, ช้างพลาย, เช่น กรินไกรอาสนอัศวาชี. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์). (ส.).

เกริน

[เกฺริน] น. ส่วนที่ต่อขึ้นไปที่หัวหรือท้ายราชรถ หรือขนาบอยู่ ๒ ข้างบุษบก มีลักษณะคล้ายโขนเรือที่งอนอ่อน.

ชรริน

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ประดับ เช่น ชรรินชรเรือดแฝง มณิเพ็ญดูเพรี้ยมพราย. (สมุทรโฆษ).

ชริน

[ชะ-] ก. ประดับ เช่น กรุงชรินไว้.

แซ็กคาริน

(วิทยา) น. ชื่อสารประกอบเคมี มีสูตร C6H4SO2·CONH ลักษณะเป็นผลึกสีขาว ละลายนํ้าได้เล็กน้อย มีความหวานประมาณ ๕๕๐ เท่าของนํ้าตาลทราย ไม่มีคุณค่าทางอาหาร ในทางแพทย์ใช้แทนนํ้าตาลทรายสำหรับคนไข้ที่เป็นโรคเบาหวานและคนที่อ้วนมาก. (อ. saccharin).

ไพริน

น. ผู้มีเวร; ข้าศึก. (ส. ไวรินฺ; ป. เวรี).

ภมริน

[พะมะริน] น. ผึ้งทั่วไป, ใช้ว่า ภุมริน ก็ได้.

มัตสริน

[มัดสะริน] น. คนตระหนี่. (ส. มตฺสรินฺ; ป. มจฺฉรี).

รวยริน

ว. เรื่อย ๆ, ชื่น ๆ.

อริน

น. ลูกล้อ, จักร. (ส.).

แอสไพริน

น. สารประกอบอินทรีย์ชนิดหนึ่ง มีสูตร CH3COO·C6H4·COOH ชื่อทางเคมี คือ acetylsalicylic acid ลักษณะเป็นของแข็งสีขาว หลอมละลายที่ ๑๓๓ °ซ. ใช้ในทางการแพทย์เป็นยาลดไข้และระงับปวด. (อ. aspirin).

ภุมริน

[พุมมะ-] น. ภมร, แมลงผึ้ง, แมลงภู่.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด