ค้นเจอ 39 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ทิน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เบญจมสุรทิน

น. วันที่ ๕ แห่งเดือนสุริยคติ.

ปฏิทิน

น. แบบสำหรับดูวัน เดือน ปี. (ป.; ส. ปฺรติทิน ว่า เฉพาะวัน, สำหรับวัน).

ปฏิทินโหราศาสตร์

น. ตาตารางแผนที่แสดงการเคลื่อนไหวของดาวพระเคราะห์ประจำวัน, ปูม ก็เรียก.

ปฐมสุรทิน

[ปะถมมะสุระทิน] น. วันที่ ๑ แห่งเดือนทางสุริยคติ.

ประดิทิน

ว. ประจำวัน, ทุกวัน, เสมอไป, เช่น อนึ่งผู้อยู่ในราชการอันบรรดาจำบำเรอประดิทิน. (กฎ. ราชบุรี).

ประติทิน

น. ปฏิทิน. (ส. ปฺรติ + ทิน; ป. ปฏิ + ทิน).

ประทิน

ก. ทำให้สะอาดหมดจด เช่น ประทินผิว.

ปัณรสมสุรทิน

น. วันที่ ๑๕.

ปีปฏิทิน

น. ระยะเวลาตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคมถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม; (กฎ) กำหนดระยะเวลา ๑๒ เดือน เริ่มแต่วันที่ ๑ มกราคม และสิ้นสุดในวันที่ ๓๑ ธันวาคม.

พะเนินเทินทึก

(ปาก) ว. มากมายก่ายกอง, พะเนิน ก็ว่า.

แพลทินัม

[แพฺล-] น. ธาตุลำดับที่ ๗๘ สัญลักษณ์ Pt เป็นโลหะ ลักษณะเป็นของแข็งสีเงินเป็นเงางามหลอมละลายที่ ๑๗๖๙ °ซ. ใช้ประโยชน์นำไปผสมกับโลหะอื่นให้เป็นโลหะเจือ ใช้เป็นอุปกรณ์ไฟฟ้าอุปกรณ์ในเครื่องมือวิทยาศาสตร์ และใช้เป็นเครื่องประดับที่มีค่าสูง. (อ. platinum).

มลทิน

[มนทิน] น. ความมัวหมอง, ความด่างพร้อย, ความไม่บริสุทธิ์. (ข. มนฺทิล).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ