ผลการค้นหา

ค้นเจอ 39 รายการ

[จะระทก, -เทิน] (กลอน) ก. สะทก, สะเทิน, งกเงิ่น; จับจด, โบราณเขียนเป็น จรเทิน ก็มี เช่น อ้าแม่อย่าจองจิตรจรเทิน ศุขเพลินภิรมย์สม. (ดุษฎีสังเวย).

(ฟิสิกส์) น. บริเวณเล็ก ๆ ที่เป็นกลาง.

น. วันที่ ๑๔ ทางสุริยคติ.

น. ที่ดินที่พูนสูงขึ้นเป็นเชิงของป้อมปราการ, พื้นที่ว่างภายในป้อมสำหรับให้ทหารขึ้นไปอยู่ตรวจการณ์หรือต่อสู้ข้าศึก.

[ทักกะทิน] น. วันชั่วร้าย (ใช้ในตำราหมอดู).

(แบบ) ก. ให้แล้ว. (ป. ทินฺน).

[ทินนะ-] (แบบ) น. วัน. (ป., ส.).

[ทินนะกอน] น. พระอาทิตย์. (ป., ส.).

[ทินนะ-] น. วันร้าย (ใช้ในตำราหมอดู).

(โหร) น. เวลาตั้งแต่ยํ่ารุ่งถึงเที่ยงวัน.

น. เนินดินที่พูนขึ้นไปตามยาว.

ก. ทูน เช่น เอาของเทินหัว.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ