ค้นหา "*ตระ*" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 74 รายการ

[ตฺระคัน] (แบบ) น. ไม้กฤษณา เช่น กฤษณาขาวและตระคัร ก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน). (ป.; ส. ตคร).

[ตฺระ-] ก. จ้อง, คอยดู, (โบ) ในบทร้อยกรองใช้ว่า กระหง่อง กระหน่อง ตระหง่อง หรือ ตระหน่อง ก็มี.

[ตฺระ-] ว. ตระชัก, เย็น. (ข. ตรฺชาก่).

[ตฺระ-] ว. เย็น, บางทีใช้ ตระจัก ตามเสียงเขมร. (ข. ตฺรชาก่).

น. ชื่อเพลงหน้าพาทย์ที่ใช้อัญเชิญเทพเจ้าและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เรียกว่า เพลงตระเชิญ.

[ตฺระ-] (กลอน) ก. หวาด, ผวา, สะดุ้ง, ตกใจ.

[ตฺระ-] (กลอน) ว. ขาว, เผือก, เช่น อนนขาวตระดาษดุจสังข์. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).

[ตฺระเตฺรียม] ก. จัดแจงไว้ให้เรียบร้อย, โบราณใช้ว่า กระเกรียม.

[ตฺระแตฺร้น, -แตฺร้น] (กลอน) ว. เสียงช้างร้อง.

[ตฺระซวง] (โบ) น. กระทรวง. (สามดวง).

[ตฺระ-] น. เรียกกระแจะชนิดหนึ่ง.

[ตฺระ-] (กลอน) น. นกกระไน เช่น เขาคุ่มกระตรุมกระไตร ตระไนนี่สนั่นเสียง. (สรรพสิทธิ์). (ดู กระไน).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ