คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ตระ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 74 รายการ

กระกอง,ตระกอง

(แบบ) ก. กอด, เกี่ยวพัน, เช่น เกษแก้วกระกองกลม แลกทดกทันงาม. (เสือโค).

จิตระ,จิตรา

[จิดตฺระ, จิดตฺรา] น. ดาวฤกษ์ที่ ๑๔ มี ๑ ดวง เห็นเป็นรูปต่อมนํ้าหรือไต้ไฟ เช่น จิตราก็ปรากฏดำบล เสถียรที่สิบสี่หมาย. (สรรพสิทธิ์), ดาวต่อมนํ้า ดาวไต้ไฟ ดาวตาจระเข้ หรือ ดาวตาเสือ ก็เรียก. (ส.; ป. จิตฺตา).

ต้นตระกูล

น. บรรพบุรุษดั้งเดิม.

ตระ

[ตฺระ] น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.

ตระ

[ตฺระ] น. แถบ, แปลง, (ใช้แก่ที่).

ตระกล

[ตฺระกน] ว. มีมาก; งาม.

ตระกวน

[ตฺระ-] น. ผักบุ้ง. (ข. ตฺรกวน).

ตระกอง

[ตฺระ-] ก. กอด, เกี่ยวพัน, กระกอง ก็ว่า. (ข. ตฺรกง).

ตระกัด

[ตฺระ-] (โบ) ก. ใคร่, อยาก, ยินดี, เช่น พ่อเอ๋ย ใช่ตั้งใจแก่ความกำหนัด ในความตระกัดกรีธา. (ม. คำหลวง กุมาร), กระกัด ก็ว่า.

ตระการ

[ตฺระ-] ว. งาม; ประหลาด, แปลก ๆ; หลาก, มีต่าง ๆ.

ตระกูล

[ตฺระ-] น. สกุล, วงศ์, เชื้อสาย, เผ่าพันธุ์.

ตระกูลมูลชาติ

[-มูนชาด] (สำ) น. ตระกูลผู้ดี เช่น หญิงมีตระกูลมูลชาติ ถ้าแม้ขาดขันหมากก็ขายหน้า. (ท้าวแสนปม), สกุลรุนชาติ ก็ว่า.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ