ค้นเจอ 707 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สูง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เหลี่ยมลูกบาศก์

(โบ) น. ชื่อมาตราวัดปริมาตร กำหนดเป็นรูปเหลี่ยมลูกบาศก์ มีด้านสูง กว้าง ยาวเท่ากัน เช่น ๑ เมตรเหลี่ยมลูกบาศก์ คือ มีด้านสูง กว้าง และยาวด้านละ ๑ เมตร.

เลหลัง

[-หฺลัง] ก. ขายสิ่งของโดยวิธีที่ผู้ต้องการประมูลราคากันให้สูงขึ้นโดยลำดับ ใครให้ราคาสูงสุด ก็เป็นผู้ซื้อได้; ขายทอดตลาด. (โปรตุเกส = leilao).

กระชุ

น. ภาชนะสานรูปกลมสูง สำหรับบรรจุของ เช่นนุ่นหรือถ่าน, กระชุก ก็ว่า.

โง่ง ๆ,โง่งเง่ง

ว. โย่ง ๆ, อาการเดินก้าวยาว ๆ ของคนผอมสูง.

ชู

ก. ยกขึ้นสูงกว่าระดับเดิม เช่น ชูมือ, บำรุงให้ดีขึ้น เช่น ชูกำลัง.

ต่ำ

ว. ตรงข้ามกับสูง, มีระดับด้อยหรือน้อยกว่าปรกติ เช่น ความดันโลหิตตํ่า.

ตูด

น. รูก้น. ว. นูนขึ้น, สูงขึ้น, เช่น เนื้อตูดขึ้นมา; ยื่นออกไป เช่น ปากตูด.

ถกเขมร

ก. นุ่งผ้าโจงกระเบนดึงชายให้สูงร่นขึ้นไปเหนือเข่า, ขัดเขมร ก็ว่า.

ทางเท้า

น. ทางข้างถนนที่มักยกสูงขึ้นสำหรับให้คนเดิน, บาทวิถี ก็ว่า.

ปัทมะ

[ปัดทะมะ] น. ชื่อสังขยาจำนวนสูง = ๑๐๐ โกฏิ. (ส.).

พระยา

น. บรรดาศักดิ์ข้าราชการผู้ใหญ่สูงกว่าพระ ตํ่ากว่าเจ้าพระยา เช่น พระยาอนุมานราชธน.

ภูเขาไฟ

น. ภูเขาที่เกิดขึ้นโดยการปะทุของหินหนืดร้อนแรงดันสูงใต้เปลือกโลก.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ