ผลการค้นหา

ค้นเจอ 377 รายการ

น. ส่วนบนของอุ้งปาก.

[เพด] น. หวาย, หวายที่ทำเป็นไม้ถือ. (ส. เวตฺร).

น. เวท.

[เพดทะ-] น. เวทนา, ความรู้สึก. (ดู เวทนา).

น. พลอยชนิดหนึ่ง สีแดงสลัว ๆ.

ก. ทำเล่ห์กล, ทำอุบาย.

ก. นั่งอย่างภาคภูมิ. (ขุนช้างขุนแผน).

ก. ไปมาอย่างเปะปะ.

[พะเนียด] น. กรงต่อนกเขา; วงล้อมทำเป็นคอกสำหรับคล้องช้าง. (ข.).

น. เวไนย, ผู้พึงดัดได้สอนได้. (ป. เวเนยฺย).

ว. คำขับไล่ที่เปล่งเสียงแรง ๆ ให้สัตว์เช่นไก่หนีไป; คำรับในเวลาพากย์โขน คนรับร้องเพ้ย. ก. ตะเพิด เช่น ถูกเพ้ย.

[เพฺรง] ว. ก่อน, เก่า, เช่น แต่เพรงกาล.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ