ค้นเจอ 406 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เหยี่ยว,นกอินทรี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปากราก

[ปากราก] น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

เป้า

(ถิ่น-พายัพ) น. นกเปล้า. (ดู เปล้า ๒).

เปีย

น. ชื่อนกยางชนิดหนึ่ง. (ดู ยาง ๑).

เพรียก

[เพฺรียก] ว. อาการที่ร้องมาก ๆ อย่างนกร้อง.

รังนก

น. รังของนกอีแอ่นชนิดหนึ่ง เมื่อแช่นํ้ามีลักษณะคล้ายวุ้น กินได้.

ลั่นไก

ก. เหนี่ยวไกปืนให้นกสับลงที่แก๊ป, ลั่นนก ก็ว่า.

วิหค,วิหงค์

น. นก. (ป. วิหค, วิหงฺค; ส. วิหค, วิหํค).

หัสดีลิงค์

น. นกในวรรณคดีมีจะงอยปากยาวคล้ายงวงช้าง.

แร้ง

น. ชื่อนกในวงศ์ เป็นนกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในจำพวกเหยี่ยวแร้ง ปีกกว้าง หางสั้น หัวเล็ก ลำคอไม่มีขน กินซากสัตว์ มีหลายชนิด เช่น แร้งดำหิมาลัย (Aegypius monachus) พญาแร้ง (Sarcogyps calvus) แร้งสีนํ้าตาล (Gypsindicus) แร้งเทาหลังขาว (G. bengalensis).

ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

(สำ) ก. ทำอย่างเดียวได้ผล ๒ อย่าง, ลงทุนครั้งเดียวได้ผลกำไร ๒ ทาง.

กาแวน

น. ชื่อนกชนิด Crypsirina temia ในวงศ์ Corvidae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับกา รูปร่างคล้ายนกแซงแซวแต่ปลายหางกว้างกว่า, กระแวน ก็เรียก.

กระเจ่า,กระเจ้า,กระเจ้า

(ถิ่น) น. นกยาง เช่น กระจาบกระเจ้าจับ ซ้องศัพทอึงอล.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ