ค้นเจอ 40 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วุ่นวาย,โกลาหล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โกลาหล

[-หน] น. เสียงกึกก้อง. ว. อื้ออึง, เอิกเกริก, วุ่นวาย, (โบ; กลอน) ใช้เป็น โกลา โกลี ก็มี เช่น เสียงโห่โกลาเกรียงไกร. (คำพากย์), พระกุมารโกรธใจเป็นโกลี. (ไชยเชฐ). (ป., ส.).

วุ่นวาย

ก. เอาเป็นธุระมากเกินไป เช่น เขาชอบเข้าไปวุ่นวายกับเรื่องของคนอื่น ไม่ต้องเตรียมอะไรมากหรอก อย่าวุ่นวายไปเลย; ไม่สงบ เช่น บ้านเมืองวุ่นวายเกิดจลาจลไปทุกหนทุกแห่ง. น. ความไม่สงบ เช่น เกิดวุ่นวายไปทั่วบ้านทั่วเมือง.

กระวนกระวาย

ก. วุ่นวายใจ, แสดงอาการวุ่นวายไม่เป็นสุข.

ทำวน

ก. ห่วงใย, วุ่นวายใจ.

สิงคลี

[-คฺลี] ว. วุ่นวาย, พัลวัน.

จะละหวั่น

ว. ชุลมุน, วุ่นวาย, จ้าละหวั่น ก็ใช้.

จ้าละหวั่น

ว. ชุลมุน, วุ่นวาย, จะละหวั่น ก็ใช้.

ทุลักทุเล

ว. อาการที่เป็นไปอย่างขลุกขลัก ยุ่งยาก วุ่นวาย ไม่เป็นระเบียบ.

พาลกระแชง

(ปาก) ก. พาลหาเรื่องทำให้วุ่นวาย.

ยุ่งขิง

(ปาก) ว. ยุ่งมาก, นุงนัง, สับสนวุ่นวาย.

กวนน้ำให้ขุ่น

(สำ) ก. ทำเรื่องราวที่สงบอยู่แล้วให้เกิดวุ่นวายขึ้นมา.

ทังวล,ทังวี้ทังวล

(กลอน) ก. กังวล, ห่วงใย, เช่น เป็นทังวี้ทังวลวุ่นวาย. (คาวี).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ