ผลการค้นหา

บัน* *บัน *บัน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 82 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา บรรณ,บรรณ-, กก, กราน, กัน, เกิ้ง, เกิบ

บรรณ,บรรณ-

[บัน, บันนะ-] น. ปีก; หนังสือ; ใบไม้. (ส. ปรฺณ; ป. ปณฺณ).

บัน

น. จั่ว (หน้าจั่วของปราสาท โบสถ์ วิหาร เรียกว่า หน้าบัน).

บัน

ก. ผัน, ผิน.

บัน

ก. เบา, น้อย, เช่น มัวเมาไม่บัน. (ดึกดำบรรพ์).

บรรหาน

[บัน-] ก. แสดง.

บรรกวด

[บัน-] ก. ประกวด, แข่งขัน.

บรรพ,บรรพ-,บรรพ-,บรรพ์

[บันพะ-, บัน] ว. ก่อน, ทีแรก, เบื้องต้น; ตะวันออก. (ป. ปุพฺพ; ส. ปูรฺว).

บรรทาน

[บัน-] ก. เพิ่มให้, ให้. (แผลงมาจาก ประทาน).

บรรยงก์

[บัน-] น. ที่นั่ง. (ส. ปรฺยงฺก).

บรรสบ

[บัน-] (กลอน; แผลงมาจาก ประสบ) ก. พบ.

บรรสพ

[บัน-] ก. เกิดผล, ได้. (แผลงมาจาก ประสพ).

บรรณารักษศาสตร์

[บันนารักสะสาด, บันนารักสาด] น. วิชาที่ว่าด้วยการบริหารห้องสมุด.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด