คำไวพจน์ ฤทธิ์ 12 คำ — อำนาจ, ความยิ่งใหญ่, แรงอำนาจ พร้อมที่มาและตัวอย่างใช้

คำไวพจน์ของคำว่า "ฤทธิ์" มีอะไรบ้าง?

ฤทธิ์ มีคำไวพจน์ 12 คำ ได้แก่

ฤทธิ์: อำนาจ; ความยิ่งใหญ่; แรงอำนาจ; อิทธิ; อิทธิ-; อำนาจศักดิ์สิทธิ์; ฤทธิ์เดช; มหิทธิ; อานุภาพ; ประภาพ; อิทธิปาฏิหาริย์; อานุภาวะ

สวัสดีครับนักเรียนทุกท่าน วันนี้เราจะมาเรียนรู้เกี่ยวกับ คำไวพจน์ของคำว่า "ฤทธิ์" ซึ่งเป็นคำที่มีความหมายถึง อำนาจ, อานุภาพ, ความสามารถพิเศษ, พลังวิเศษ หรือพลังที่เกิดจากการบำเพ็ญเพียร หรือของวิเศษต่างๆ ที่แสดงความเก่งกล้าสามารถเหนือธรรมชาติ

การเรียนรู้คำไวพจน์ของคำว่า "ฤทธิ์" จะช่วยให้นักเรียนสามารถเลือกใช้คำในภาษาไทยได้อย่างหลากหลายและเหมาะสมกับบริบทต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นการพูดหรือการเขียนครับ

คำไวพจน์ คือ คำที่มีความหมายเหมือนกันหรือคล้ายกัน แต่มีรูปคำที่ต่างกัน การนำคำไวพจน์มาใช้จะช่วยเพิ่มอรรถรสในการอ่านและเขียน ทำให้งานเขียนดูน่าสนใจและไม่ซ้ำซาก

ตัวอย่างคำไวพจน์ของ "ฤทธิ์" และความหมาย

เดช / เดชะ: หมายถึง อำนาจ, อานุภาพ, ตบะ (มักใช้ในบริบทของอำนาจบารมีหรือพลังศักดิ์สิทธิ์)
อานุภาพ: หมายถึง ฤทธิ์เดช, อำนาจ, ความยิ่งใหญ่ที่เกิดจากกำลัง
กำลัง: หมายถึง แรง, พลัง, อำนาจ (ในที่นี้หมายถึงพลังที่ส่งผลต่อสิ่งต่างๆ ได้)
ศักดา: หมายถึง อำนาจ, ความสามารถ, กำลัง (มักใช้ในบริบทของอำนาจบารมีหรือความยิ่งใหญ่)
พลานุภาพ: หมายถึง กำลังอำนาจ, ฤทธิ์เดช, พลัง (เป็นคำรวมของ พล + อานุภาพ)
ตบะ: หมายถึง การบำเพ็ญเพียรจนเกิดฤทธิ์, อำนาจที่เกิดจากการทรมานกายเพื่อให้เกิดคุณวิเศษ
อำนาจ: หมายถึง สิทธิและเสียงที่จะสามารถบังคับหรือกระทำการใดๆ ได้, อิทธิพล
อิทธิฤทธิ์: หมายถึง อำนาจที่เกิดจากการมีอิทธิพล, ฤทธิ์ที่เกิดจากอำนาจเหนือธรรมชาติ

ตัวอย่างการใช้คำไวพจน์ ฤทธิ์ ในการแต่งกลอน

เพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น ผมขอยกตัวอย่างการนำคำไวพจน์ไปใช้ในบทกลอนง่าย ๆ นะครับ

องค์เทวามาก เดชา แผ่
ด้วย อานุภาพ แท้เหนือใคร
มี ศักดา บารมีที่ยิ่งใหญ่
เปี่ยม พลานุภาพ ไปทั่วแดน

ฤทธิ์ อ่านว่า

อ่านว่า /ริด/

ฤทธิ์ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย ฤทธิ์ หมายถึง:

[ริด] น. อํานาจศักดิ์สิทธิ์, แรงอํานาจ, เช่น เทวดามีฤทธิ์. (ส.; ป. อิทฺธิ).

ความหมายในพจนานุกรมไทย ฤทธิ์ คือ

ความหมายในพจนานุกรมไทย ของคำที่มีความหมายคล้าย ฤทธิ์

ประภาพ หมายถึง [ปฺระพาบ] น. อํานาจ, ฤทธิ์. (ส.).
มหิทธิ หมายถึง [มะหิดทิ] ว. มีฤทธิ์มาก. (ป. มหา + อิทฺธิ).
ฤทธิ์ หมายถึง [ริด] น. อํานาจศักดิ์สิทธิ์, แรงอํานาจ, เช่น เทวดามีฤทธิ์. (ส.; ป. อิทฺธิ).
อำนาจ หมายถึง น. สิทธิ เช่น มอบอํานาจ; อิทธิพลที่จะบังคับให้ผู้อื่นต้องยอมทําตาม ไม่ว่าจะด้วยความสมัครใจหรือไม่ หรือความที่สามารถบันดาลให้เป็นไปตามความประสงค์ เช่น อํานาจบังคับของกฎหมาย อํานาจบังคับบัญชา; ความสามารถหรือสิ่งที่สามารถทําหรือบันดาลให้เกิดสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้ เช่น อํานาจคุณพระศรีรัตนตรัย อํานาจสิ่งศักดิ์สิทธิ์; กําลัง, พลัง เช่น อำนาจจิต อำนาจฝ่ายสูง อำนาจฝ่ายต่ำ; ความรุนแรง เช่น ชอบใช้อํานาจ; การบังคับบัญชา เช่น อยู่ใต้อํานาจ; การบังคับ เช่น ขออํานาจศาล.
อิทธิปาฏิหาริย์ หมายถึง น. ฤทธิ์เป็นอัศจรรย์ หมายถึง การแสดงฤทธิ์ที่พ้นวิสัยของสามัญมนุษย์ได้อย่างน่าอัศจรรย์, เป็นปาฏิหาริย์อย่าง ๑ ในปาฏิหาริย์ ๓ ได้แก่ อิทธิปาฏิหาริย์ อาเทสนาปาฏิหาริย์ และอนุสาสนีปาฏิหาริย์. (ป.).