ค้นเจอ 40 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "เครือวัลย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วัลย์

น. เถาวัลย์, เครือเขา, ไม้เถา. (ป., ส. วลฺลี).

ลดา

[ละ-] น. เครือเถา, เครือวัลย์; สาย. (ป., ส. ลตา).

ลาวัณย์

ลาวัลย์

หมายถึง ความงาม ความน่ารัก

เครือ

[เคฺรือ] น. เถาไม้, เรียกพรรณไม้ที่เป็นเถาว่า เครือ เช่น มะกลํ่าเครือ มะแว้งเครือ ขมิ้นเครือ; เชื้อสาย, วงศ์วาน, เช่น เครือญาติ; เรียกงวงที่มีหวีกล้วยติดอยู่ว่า เครือกล้วย; เรียกงาช้างที่ยาวมาก แต่วงรอบเล็กว่า งาเครือ.

เครือ

[เคฺรือ] ว. ลักษณะของเสียงที่สั่นพร่าไม่แจ่มใส เรียกว่า เสียงเครือ.

เครือเถา

เครือเถาย์

เครือเถา

เครือเถาว์

เครือเถา

น. ชื่อลายไทยชนิดหนึ่ง ประดิษฐ์เป็นเถาไม้เลื้อยสอดสลับ มีดอกใบและก้าน หรือใช้ตัวกระหนกแทน.

ลดาวัลย์

ลัดดาวัลย์, ลดาวัณย์

ชื่อไม้เถาชนิดหนึ่ง ยกเว้นชื่อเฉพาะ

ตกเครือ

ก. ออกเครือ (ใช้แก่กล้วย).

เสียงกระเส่า

น. เสียงสั่นเครือและเบา.

กระเส่า,กระเส่า ๆ

ว. สั่นเครือและเบา (ใช้แก่เสียง).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ