ค้นเจอ 46 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "หกล้ม,กลิ้ง,ผันแปร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หกล้ม

ก. ล้มลง, ทรุดตัวลงเพราะเสียการทรงตัว.

ผันแปร

[-แปฺร] ก. เปลี่ยนแปลงไป, กลับกลายไป, แปรผัน ก็ว่า.

กลิ้ง

[กฺลิ้ง] ก. อาการอย่างของกลมพลิกเลื่อนไปตามพื้น เช่น ซุงกลิ้ง ครกกลิ้ง ลูกหินกลิ้ง, ทำให้ของกลมพลิกเลื่อนไปตามพื้น เช่น กลิ้งครก กลิ้งซุง กลิ้งลูกหิน; โดยปริยายหมายความว่า คล่อง, ไม่มีติด, เช่น คนคนนี้กลิ้งได้รอบตัว. (โบ) น. ร่ม เช่น เมลืองมล่านกลิ้งเพรื้อม เพรอศพราย. (ยวนพ่าย). (มลายู giling ว่า กลิ้ง, คลึง, มวน).

คงตัว

ว. ไม่ผันแปร.

หกโล่

[หกกะโล่] ก. หกกลิ้ง. (ต. โล่ ว่า กลิ้ง).

กลิ้งเป็นลูกมะนาว

(สำ) ว. หลบหลีกไปได้คล่องจนจับไม่ติด (มักใช้ในทางไม่ดี), กลมเป็นลูกมะนาว ก็ว่า.

กลิ้งทูตล้มขร

กลิ้งฑูตล้มขรณ์

กลิ้งทูตล้มขร

กลิ้งฑูตล้มขอน

เค้เก้

(ปาก) ว. ไม่เป็นท่า (ใช้แก่อาการหกล้มหรือนอนเป็นต้น) เช่น หกล้มเค้เก้ นอนเค้เก้.

จูบฝุ่น

(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.

ตะครุบกบ

ก. หกล้มเอามือเท้าพื้น.

ปริณาม

[ปะ-] น. การผันแปร, การเปลี่ยนแปลง, การย่อยไป. (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ