วิร,วิร-,วิระ
[วิระ-] ว. วีระ, กล้าหาญ. น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; ผู้พากเพียร; ผู้เรืองนามในทางกล้าหาญ. (ป., ส. วีร).
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ทวิชากร, ทิชากร, ทิพากร, ทิวากร, นิศากร, พิรากล, วารณกร, วิชาการ, วิชาธร, วิทยากร, วิปการ,วิประการ, วิรวะ,วิราวะ