ค้นเจอ 112 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ภานุกร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นุ

(กลอน) ตัดมาจากอุปสรรค อนุ เช่น ทราบนุสนธิ์ทุกแห่ง. (ตะเลงพ่าย); อเนกนุประการ. (พงศ. เลขา); โดยนุกรม. (ม. คำหลวง วนปเวสน์).

นุ

(โบ) ใช้เสริมแทรกเพื่อให้พยางค์สละสลวย เช่น พฤกษในนุพงไพร. (สมุทรโฆษ).

ภา

น. แสงสว่าง, รัศมี. (ป., ส.).

กร

[กอน] น. ผู้ทำ, ใช้ประกอบเป็นส่วนหลังของสมาส เช่น กรรมกร เกษตรกร. (ป.).

กร

[กอน] น. มือ (มักใช้ในบทประพันธ์); แขน เช่น เจ้างามกรอ่อนดังงวงเอราวัณ. (กลบท). (ป., ส.).

กร

[กอน] น. แสง, ใช้ประกอบเป็นส่วนหลังของสมาส เช่น รัชนีกร. (ป.).

ภาณุ

น. แสงสว่าง; พระอาทิตย์. (ป.; ส. ภานุ).

ภาชนีย,ภาชนีย-

[พาชะนียะ-] (แบบ) น. ของควรแจก, ของควรแบ่ง. ว. ควรแจก, ควรแบ่ง. (ป.).

บุญญานุภาพ

น. อำนาจแห่งบุญ. (ป. ปุญฺานุภาว).

ภาตระ

[พาตะระ] น. พี่ชายน้องชาย. (ส. ภฺราตฺฤ).

ฐานกรณ์

ฐานกร

กรลุมพาง

[กระ-] (โบ) น. กระลุมพาง, กลองหน้าเดียว, เช่น ปี่จีนโสดสรในใดต่าง ทงงกรลุมพางพอฟงง. (ม. คำหลวง มหาราช).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ