ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา บุริม,บุริม-
ดู [[บุริมพรรษา]]
[บุริมมะ-, บุริม-] ว. ตะวันออก; ก่อน. (ป. ปุริม; ส. ปุรสฺ + อิม).
ว. เสียงดังเช่นนั้น.
ก. ปะ เช่น เอาไม้ไปปุฝาเรือน.
น. ชาย, ขอบ, เช่น ริมคลอง ริมผ้า ริมโต๊ะ. บ. ใกล้, ชิด, เช่น นั่งริมหน้าต่าง. ว. ด้านนอก เช่น น้องนอนกลาง พี่นอนริม; (ปาก) เกือบ, จวน, เช่น ริมตาย.
ปุโลหิต
น. บุระ. (ป.).
[จะริมะ-] ว. สุดท้าย เช่น จริมจิต ว่า จิตดวงสุดท้าย. (ป.).
[อุปะริมะ-, อุบปะริมะ-] ว. อยู่สูงสุด, เบื้องบนที่สุด. (ป.).
[บุริมมะทิด] น. ทิศตะวันออก. (ป. ปุริมทิส).
ก. เม้ม, ปิดริม, พับริม.
ก. ปิดริม, พับริม, เม้ม ก็ว่า.