ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 320 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปิเยารส, ปิโยรส"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปิโยรส

น. ลูกที่รัก. (ป., ส. ปิย + โอรส).
 พจนานุกรมไทย

รส

น. สิ่งที่รู้ได้ด้วยลิ้น เช่น เปรี้ยว หวาน เค็ม ฝาด, โดยปริยายหมายถึง ความไพเราะ เช่น กลอนบทนี้ไม่มีรส. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

เครื่องปรุงรส

น. สิ่งที่ใช้ปรุงแต่งรสอาหาร เช่น น้ำตาล น้ำปลา เกลือ.
 พจนานุกรมไทย

รู้รส

ก. รู้สึกถึงผลที่ได้รับ (มักใช้ในทางไม่ดี) เช่น ถ้าเด็กดื้อต้องตีเสียบ้าง จะได้รู้รสไม้เรียว ฉันเพิ่งรู้รสความหิว.
 พจนานุกรมไทย

ศฤงคารรส

[สะหฺริงคานระรด] (วรรณ) น. รส ๑ ใน ๙ รสของวรรณคดี มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับความรัก เช่น เรื่องลิลิตพระลอมีเนื้อเรื่องเป็นศฤงคารรส.
 พจนานุกรมไทย

เผ็ด

ว. มีรสอย่างรสพริก.
 พจนานุกรมไทย

ขม

ว. รสอย่างหนึ่งอย่างรสสะเดาหรือบอระเพ็ด.
 พจนานุกรมไทย

ทิพยรส

น. รสทิพย์, รสเลิศ.
 พจนานุกรมไทย

รสชาติ

รสชาด

เสาวรส

ว. มีรสอร่อย, มีรสดี. (ป., ส. สุรส).
 พจนานุกรมไทย

ร่วมรัก

(ปาก) ก. เสพสังวาส, ร่วมรส หรือ ร่วมรสรัก ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

เอมโอช

[-โอด] (กลอน) น. รสหวาน, รสอร่อย.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด