ประภาพ
[ปฺระพาบ] น. อำนาจ, ฤทธิ์. (ส.).
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ประภากร, ประภาพ, ประชากร, ประดาพล, ประภาคาร, ประหาณ, ปหาน, ประหาร, ปหาร, ประการ, ประภาษ, ประภาส, ประสาร, ประหาร
[-กันไกฺร] น. กระดูกต้นคางที่อ้าขึ้นอ้าลง มีลักษณะอย่างกรรไกร, ขากรรไตร หรือ ขาตะไกร ก็ว่า.