ค้นเจอ 75 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "บรรพกาล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บรรพ,บรรพ-,บรรพ-

[บับ, บับพะ-] น. ข้อ, ปล้อง, เล่ม, หมวด, ภาค, ตอน, กัณฑ์; ขั้นบันได; ระยะหรือเวลาที่กำหนด. (ป. ปพฺพ; ส. ปรฺวนฺ).

บรรพ,บรรพ-,บรรพ-,บรรพ์

[บันพะ-, บัน] ว. ก่อน, ทีแรก, เบื้องต้น; ตะวันออก. (ป. ปุพฺพ; ส. ปูรฺว).

กาล,กาล,กาล-

[กาน, กาละ-] น. เวลา, คราว, ครั้ง, หน. (ป., ส.).

กาล

[กาน] (โบ) น. คำประพันธ์.

อนาคตกาล

น. กาลภายหน้า, กาลที่ยังมาไม่ถึง.

คริสตกาล

คริสต์กาล

ใช้ตามโบราณ

ประสูติการ

ประสูติกาล

การคลอด

รัชกาล

ราชกาล

เวลาครองราชสมบัติแห่งพระราชาองค์หนึ่ง ๆ

กาลเวลา

กาฬเวลา

กาล หมายถึง เวลา แต่ กาฬ หมายถึง รอยดำหรือแดง

ประสูติกาล

ประสูติการ

เวลาที่คลอด

ประสูติกาล

น. เวลาเกิด, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระประสูติกาล.

กัษณ

[กัดสะหฺนะ] (กลอน) น. กษณะ, ขณะ, เช่น ในเมื่อกาลกัษณ. (ม. คำหลวง สักบรรพ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ