ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา กระเด็น
ก. เคลื่อนจากที่เดิมหรือแตกแยกจากที่เดิมออกไปโดยเร็วเพราะกระทบสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยแรง.
[ชนนะ-] น. คน (มักใช้ในภาษาหนังสือ).(ป., ส.).
ก. โดนแรง ๆ เช่น รถยนต์ชนต้นไม้, ชิดจนติด เช่น ตั้งตู้ชนฝา; บรรจบ เช่น ชนขวบ; ให้ต่อสู้กัน เช่น ชนโค ชนไก่. น. เรียกไก่อูชนิดหนึ่งที่เลี้ยงไว้ชนกันว่า ไก่ชน.
ว. ลำบากหรือยากแค้นอย่างแสนสาหัส เช่น กว่าจะหาเงินมาซื้อบ้านได้แทบเลือดตากระเด็นทีเดียว.
ก. เดาะให้กระเด็นขึ้นเบา ๆ.
ก. กระเด็นกลับ, กระดอนขึ้น, สะท้อน ก็ว่า.
ก. ชนกัน, โดนกัน. (แผลงมาจาก ชน).
วายชน
สาธารณะชน
คำสมาส
น. คนธรรมดาที่มิใช่เจ้า.
(สำ) ก. ร่วมมือร่วมใจกัน.
[ชนละ-, ชน-] น. การทดนํ้าและระบายนํ้าเพื่อการเพาะปลูกเป็นต้น.