ค้นเจอ 104 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "การบิด,การคด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

คด

น. วัตถุแข็งคล้ายหินที่มีในสัตว์หรือต้นไม้ นับถือกันว่าเป็นเครื่องราง.

คด

น. สิ่งปลูกสร้างซึ่งมีสัณฐานหักมุมเป็นข้อศอก เช่น วิหารคด. ว. ลักษณะที่ไม่ตรงตลอด; ไม่ซื่อ.

คด

ก. ตักข้าวสุกออกจากหม้อ.

บิด

ก. หมุนให้เป็นเกลียวอย่างบิดผ้า, หมุนไปทางใดทางหนึ่ง เช่น บิดลูกบิด; เผล้ไปจากสภาพปรกติ เช่น ล้อรถบิด, ทำให้ผิดไปจากสภาพความจริง เช่น บิดข้อความ; หลีกเลี่ยงเพราะความเกียจคร้านเป็นต้น เช่น บิดงาน บิดการ, เอานิ้วมือบีบเนื้ออย่างแรงทำนองแหนบแล้วหมุน เช่น บิดเนื้อ บิดหู; กิริยาที่ปลากัดปลาเข็มเอาปากต่อปากกัดกันจนติดแล้วกลับตัวไปมา. น. ลักษณนามเรียกอาการที่ปลากัดปลาเข็มเอาปากต่อปากกัดกันแล้วกลับตัวไปมาเช่นนั้นแต่ละยกว่า บิดหนึ่ง ๒ บิด.

บิด

น. โรคลำไส้ใหญ่อักเสบ มีอาการปวดมวนและอุจจาระเป็นมูกเลือด.

คดเคี้ยว

ว. คดไปคดมา, ลดเลี้ยว, วกไปวกมา.

กะง้องกะแง้ง

(ถิ่น-พายัพ) ว. คดไปคดมา, งอไปงอมา.

ชุ้ง

ว. โค้ง, คด.

บิดพลิ้ว

บิดพริ้ว

คดงอ

ก. คดจนงอ.

พด

ว. คด, งอ, ขด.

บิดจะกูด,บิดตะกูด

ว. อาการที่บิดไปบิดมาไม่ยอมทำอะไรหรือไม่ยอมทำตามสั่ง.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ