ค้นเจอ 110 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*หาร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประหัตประหาร

ประหัดประหาร, ประหัตถ์ประหาร

ปาฏิหาริย์

ปาฏิหาร, ปาฏิหารย์

วิหารคด

วิหารคต

ประหาณ, ปหาน

ประหาร

ประหาณ หรือ ปหาน หมายถึง ละทิ้ง เช่น สมุจเฉทประหาณ (การตัดขาดและการละทิ้ง), ปหานกิเลส (ละทิ้งกิเลส)

ประหาร, ปหาร

ประหาณ, -หาน, ปะ-

ประหาร หมายถึง ตี ฟัน ทำลาย หรือ ฆ่า เช่น ประหารชีวิต

กตาภินิหาร

[กะตาพินิหาน] (แบบ) น. อภินิหาร (บุญอันยิ่ง) ที่ทำไว้. ว. มีอภินิหารที่ทำไว้. (ป. กต ว่า อันเขาทำแล้ว + อภินิหาร).

กระยาหาร

น. เครื่องกินมีข้าวเป็นต้น.

กฤดาภินิหาร

[กฺริดาพินิหาน] น. อภินิหาร (บุญอันยิ่ง) ที่ทำไว้. ว. มีอภินิหารที่ทำไว้, (ส.; ป. กตาภินิหาร), ในบทกลอนใช้แผลงเป็น กฤษฎา หรือ กฤษฎาภินิหาร ก็มี.

กฤษฎา,กฤษฎา,กฤษฎาภินิหาร

[กฺริดสะ-] (โบ; กลอน) แผลงมาจาก กฤดาภินิหาร เช่น เชิญชมชื่นกฤษฎา. (ม. คำหลวง ฉกษัตริย์).

กัปปิยโวหาร

น. โวหารที่ควรแก่ภิกษุ เช่น เรียกเงินตรา ว่า กัปปิยภัณฑ์, ถ้อยคำสำนวนที่เหมาะแก่กาลเทศะ.

กายบริหาร

[กายบอริหาน] น. การบริหารร่างกาย, การออกกำลังกาย.

เกณฑ์ทหาร

(ปาก) ก. เรียกบุคคลมาตรวจเลือกเข้ารับราชการทหารกองประจำการในยามปรกติ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ