ชีรณ,ชีรณ-,ชีรณะ
[ชีระนะ-] ว. เก่า, แก่, ชำรุด, ยุ่ย, ย่อย, โบราณ เช่น ชีรณกถา ว่า นิทานโบราณ, ชีรณฎีกา ว่า ฎีกาโบราณ. (ป., ส.).
ผลการค้นหา
ประเภทการค้นหา
ตัวกรองผลการค้นหา
ค้นเจอ 2 รายการ
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*ชีรณ*"
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ชีรณ,ชีรณ-,ชีรณะ