ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ไม่รักษาคำพูด, ผิดคำพูด ก็ว่า.
ก. ดุด่าว่ากล่าวผู้ใดผู้หนึ่งต่อหน้าให้ได้รับความอับอายโดยไม่เกรงใจ.
[สะถุน] ว. หยาบ, ตํ่าช้า, เลวทราม, (ใช้เป็นคำด่า), เช่น เลวสถุล, มักใช้เข้าคู่กับคำ ไพร่ เป็น ไพร่สถุล. (ส. สฺถูล ว่า อ้วน, หยาบ; ป. ถูล).
คำนวน
น. คำร้อยกรอง.
คำรับที่สุภาพชนใช้.
คำบอกกล่าวให้รับรู้ไว้.
น. คำที่กล่าวถึงสิ่งมากกว่าหนึ่ง.
คำห้ามเพื่อขอยับยั้ง.
คำเลือนมาจาก ฉกรรจ์.
[-หะ-] น. ความหลง, ความเขลา, ความโง่, ที่ใช้ว่า โม่ห์ หรือ เมาห์ ก็มี. (ป., ส.).
ว. โง่มาก เช่น เด็กคนนี้หัวทึบ สอนอย่างไร ๆ ก็ไม่เข้าใจ.