ค้นเจอ 806 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สุรศักดิ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เปสุญ,เปสุญ-,เปสุไณย

[-สุน, -สุนยะ-, -ไน] น. ความส่อเสียด. (ป. เปสุญฺ; ส. ไปศุนฺย).

สุญ,สุญ-,สุญญ,สุญญ-

[สุน, สุนยะ-] ว. ว่างเปล่า. (ป. สุญฺ; ส. ศูนฺย).

สมบัติบ้า

น. ทรัพย์สินหรือยศถาบรรดาศักดิ์ที่เพ้อฝันว่าจะได้ เช่น คิดสมบัติบ้า; ข้าวของที่เก็บไว้แต่ไม่มีประโยชน์ เช่น สมบัติบ้าเต็มตู้ไปหมด ไม่รู้จักทิ้งเสียบ้าง.

สวมหัวโขน

ก. เอาหัวโขนสวมศีรษะ, โดยปริยายหมายความว่า ดำรงตำแหน่งหน้าที่ใหญ่โตหรือมียศถาบรรดาศักดิ์แล้วมักลืมตัวชอบแสดงอำนาจ.

สุณหา

[สุน-] น. ลูกสะใภ้. (ป.).

สุพรรณถัน

[สุพันนะ-] น. กำมะถัน.

สุรภี

[สุระ-] น. ต้นสารภี.

สุคนธชาติ

น. ความหอม, กลิ่นหอม; กลิ่นหอมที่มีอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของต้นไม้ ได้แก่ ราก แก่น กระพี้ เปลือก สะเก็ด น้ำในต้น ใบ ดอก และผล.

สุคนธรส,สุคันธรส

น. กลิ่นหอม, ของหอม, เครื่องหอม.

วาทกรรม

วาทะกรรม

สมาสแล้วไม่มีสระอะ

อิสรเสรี

อิสระเสรี

คำสมาส

ตุรคะ

[ตุระคะ] (แบบ) น. ม้า. (ป., ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ